وقتی که سر گاو در خمره گیر می کند! (یا همان قافله ی علما عظام تا به حشر لنگ است)

.

وقتی تقویم را نگاه می کنی، دوشنبه دهم مرداد برابر با اول رمضان می باشد. اما وقتی به اخبار گوش می دهی، می شنوی دوشنبه دهم مرداد برار با آخرین روز ماه شعبان می باشد.

حال چرا؟ چون که آقایان با چشمانمان غیر مسلح نتوانستند که هلال ماه را رویت. حال اگر به سایت های معتبر نجومی مراجعه کنید

(for exp:   http:// www.astronomy.com)

و منطقه ی زندگی خود را انتخاب کنید، (من برای مثال ساری را انتخاب کردم) مشاهده می کنید که ماه هلالی حدوداً 4 درصدی دارد.(اواسط روز دهم مرداد)

 

 ماه هلال جدیدش را از صبحگاه نهم مرداد آغاز نموده ولی عملا تا غروب امروز نمی توان با چشم غیرمسلح آن را رصد نمود، زیرا از نظر ناظر زمینی بسیار نزدیک به خورشید می باشد. همچین ماه در شامگاه نهم مرداد با هلالی 1.1 درصدی و تنها اندکی کوتاه پس از خورشید غروب کرد. رصد این شرایط حتی با تلسکوپ را هم مشکل است.

امروز صبح نیز، ماه با هلالی 3 درصدی، اندکی بعد از خورشید طلوع کرد و امروز غروب هم با هلالی پنج درصدی، دقایقی بعد از خورشید غروب می کند.

 

ماه در شامگاه نهم مرداد با هلالی 1.1 درصدی تنها چند دقیقه بعد از خورشید غروب کرده و این بدین معنی است که از نظر نجومی امروز (دهم مرداد) روز اول رمضان می باشد، اما از نظر علما عظام امروز روز سی ام شعبان است!!!

.

قربان ِ همه ی روزه دارن، آمیرزا

.

پی نوشت1 : علاوه بر اینکه این بنده ی حقیر نقشه های سماوی مربوط به شرایط فوق را تهیه نموده ام، اما اگر به داشته های آمیرزا اعتمادی ندارید خودتان می توانید توسط نرم افزار های آنلاین، و یا نرم افزار های حرفه ای مربوط به رشته ی نجوم به شبیه سازی «علمی» نقشه ی آسمان شب مبادرت ورزید.

پی نوشت 2: زمان یک گردش کامل ماه به دور زمین برابر با 29 روز و 12 ساعت و 44 دقیقه و 2.87 ثانیه می باشد. بنابراین عملا ملاک قرار دادن ماه به عنوان معیار تعیین روز ها مشکل آفرین است و عملی اشتباه است و تعیین آغاز و پایان هر ماه را در تقویم نویسی دچار مشکل می کند و علاوه بر آن باعث می شود که هر سال قمری کوتاه تر از سال واقعی شود و لذا ماه های قمری زمانشان در سال ثابت نیست و تغییر می کند.

به نظر این بنده ی حقیر، حال که قرار است از این روش نا مناسب (قمری) برای تعیین سال و ماه مان استفاده نمائیم، لااقل برای بهبود آن از داشته های علمی مان هم کمک بیگریم و صرفاً به مشاهده با چشم غیر مسلح، که ضریب اطمینان پائینی نیز دارد، بسنده نکنیم. (حالا کی از ما نظر خواست که خودمان خودمان را تحویل گرفتیم)