بیانیه ی حضرت اشرف مولانا رومی از دیار باقی

.

یَقولُ العَبدُ الضَّعیفُ المُحتاجُ الی رَحمَته الله تعَالی مُحمَّدُ بنُ مُحمَّدُ بن الحُسَین البلخی (به قول البروبچ مولانا الرومی) تقَبَلَ الله منهُ اجتهدتُ فی تطویل الهذه الرساله:

مدت زمان مدیدی بودستی که در برزخ همی نشستی و پیاله به پیاله می همی راندی و به صدای بلند آواز همی خواندی تا اینکه فرشته ای تیر همی خورده بر ما هلول همی نموده و با ما از ایران زمین سخن ها همی فرموده و ما برزخیان را همی مطلع نموده و لذا ما را بر آن داشت تا در باب اتفاقات اخیر از دوزخ همی نامه ای برنویسیم و بر ایرانیان همی فرستیم

کس به زیر دم خر خاری نهد *** خر نداند دفع ِ آن ، بر می جهد

برجهد ، و آن خار محکم تر زند *** عاقلی باید که خاری برکند

خر ز بهر دفع ِ خار از سوز و درد *** جفته می نداخت و صد جا زخم کرد

و همی بر نگهبانیان برنویسیم که ای شورائیان عزیز:

چو غرض آمد ، آرا پوشیده شد *** صد حجاب از دل به سوی دیده شد

چون دهد قاضی به دل رشوت قرار *** کی شناسد ظالم از مظلوم زار؟

باشد که همه شاد باشند تمت رساله فی سنه هزار و سیصد و هشتاد و شش شمسی

العبد الضعیف الفقیر المحتاج الی رحمته الربه مولانا رومی

 

Advertisements